Implementing a circular economy strategy in Ukraine’s agricultural sector

Abstract

EN: This article develops a management strategy for Ukrainian agricultural enterprises based on circular economy principles. The study addresses the urgent need to restore resources, strengthen resilience, and align with the European Green Deal under martial law. It explores how agro-circular cycles can be integrated into enterprise management, which indicators best assess their efficiency, and what policy and organizational conditions enable large-scale adoption. The methodology combines analysis of Ukrainian and EU regulations and national statistics. Challenges include weak state support, war-related infrastructure damage, and low eco-innovation integration. Recommendations stress investments, biogas and biomass technologies, and institutional frameworks for sustainable recovery. The findings emphasize the importance of innovation as knowledge-driven eco-technologies that enhance efficiency and resilience. In this sense, the proposed actions contributes not only to sustainable growth but also to rural well-being, competitiveness, and long-term national security. These efforts will promote green economy principles, improve the well-being of rural populations, and boost social responsibility for energy recovery. Additionally, the state can play a crucial role in promoting green investments, fostering competitiveness among local green product producers, and encouraging a shift toward sustainable practices within the rural population. /// POL: W artykule przedstawiono strategię zarządzania dla ukraińskich przedsiębiorstw rolnych, opartą na zasadach gospodarki o obiegu zamkniętym. Badania dotyczyły pilnej potrzeby przywrócenia zasobów, wzmocnienia odporności i dostosowania się do Europejskiego Zielonego Ładu w warunkach stanu wojennego. Analizowano, w jaki sposób cykle rolnicze o obiegu zamkniętym można włączyć do zarządzania przedsiębiorstwem, jakie wskaźniki najlepiej oceniają ich efektywność oraz jakie warunki polityczne i organizacyjne umożliwiają ich wdrożenie na dużą skalę. W badaniach zastosowano analizę ukraińskich i unijnych przepisów oraz wykorzystano statystyki krajowe. Stwierdzono, że największymi wyzwaniami są: słabe wsparcie ze strony państwa, zniszczenia infrastruktury związane z wojną i niska integracja ekoinnowacji. W zaleceniach duży nacisk kładzie się na inwestycje, technologie biogazu i biomasy oraz ramy instytucjonalne dla zrównoważonej odbudowy. Podkreśla się także znaczenie innowacji opartych na wiedzy ekotechnologii, które zwiększają wydajność i odporność gospodarki. W tym sensie proponowane działania przyczyniają się nie tylko do zrównoważonego wzrostu, ale także do dobrobytu obszarów wiejskich, konkurencyjności i długoterminowego bezpieczeństwa narodowego. Działania te mogą promować zasady zielonej gospodarki, poprawiać dobrobyt ludności wiejskiej i zwiększać społeczną odpowiedzialność za odzyskiwanie energii. Ponadto państwo może odegrać kluczową rolę w promowaniu zielonych inwestycji, wzmacnianiu konkurencyjności lokalnych producentów ekologicznych produktów i zachęcaniu ludności wiejskiej do przechodzenia na zrównoważone praktyki.